Roadtrip - Portugal Edition

Gisteren en vandaag bezochten we Portugal met de auto. Nadat we woensdagnamiddag onze Erasmusvrienden hadden afgezet aan de luchthaven van Faro, besloten we eerst die stad te bezoeken.

 

Op deze plaats ontmoetten we onze Portugese 'vriend' Carlos. Carlos was een oudere heer die nogal veel seksistische mopjes maakte en van zichzelf zei dat hij "veel zelfvertrouwen had". Misschien ietsje té veel zelfvertrouwen, want hij begon ons meteen gek te verklaren dat we Lagos wilden bezoeken en stelde zelfs voor om op zijn "mooie, grote boerderij" te komen slapen. Hij ging ons 's avonds zelfs een zelfgekookte maaltijd voorschotelen. Het was volgens hem beter om tijd bij locals door te brengen (dat misschien wel, maar toch niet bij hem) omdat je dan iets hebt om thuis over te vertellen. Wel, we hebben iets om thuis te vertellen! We hebben hem toch goed kunnen gebruiken om de steden op onze kaart aan te duiden die de moeite waard waren ;).
Het stadscentrum, zowel het oude als het nieuwe, stelden eigenlijk niet zo heel veel voor. Faro is eigenlijk niet zo'n grote stad. Enkele sfeerbeelden:

's Avonds trokken we richting Lagos en sliepen daar in een hotel. Helaas stond er geen water in het zwembad:

In tegenstelling tot wat onze vriend Carlos beweerde, vonden wij Lagos wél de moeite! Ik weet niet of het aan ons ligt en we gewoon niet veel gewend zijn in België, maar de natuur vonden wij hier prachtig! Geniet mee:

 

En wat zei Carlos? Niets te vertellen thuis? Gelukkig stak een andere man daar een/zijn stokje tussen, want hij stond plots op 'zijnen puren' op het strand. Je moet niet denken dat hij dan nog speciaal een beetje rapper in het water ging... Helaas voor ons: het was géén Portugese jonge god...

Daarna trokken we naar Albufeira en daar beleefden we hét hoogtepunt van de tijd in Portugal (of toch een beetje): frietjes met een frikandel/boulet! Amai, dat was lang geleden zeg!

 

Na de middag gingen we nog naar 2 andere steden: Tavira en Castro Marim. Vanuit Castro Marim kon je Spanje zien, want dat lag op 3 kilometer van de Spaanse grens.

 

 

We waren net op tijd in Huelva om ook nog de zonsondergang mee te pikken. Nu we een auto hadden, konden we dat ook combineren met een bezoek aan het Monumento a Colon. Dat is een standbeeld voor Cristoffel Colombus dat net iets buiten de stad ligt en ook niet goed te bereiken is met het openbaar vervoer.

 

Hopelijk zien we in het tweede deel van onze roadtrip ook zoveel moois!



Roadtrip!

Er staat een verlengd weekend voor de deur, dus moeten we ervan profiteren om een extra lang uitstapje te doen en het is een roadtrip geworden! Twee andere Erasmusstudenten zochten geïnteresseerden om samen met hen een auto te huren omdat ze woensdag 31 oktober in de luchthaven van Faro moeten geraken en maandag 5 november willen ze terug in Huelva geraken. Aangezien de busverbinding tussen Faro en Huelva niet ideaal is, vonden ze een auto huren de gemakkelijkste oplossing en voor ons leek het ook interessant om zo de kosten wat te drukken, want Nicole en ik speelden toch al met het idee om dat te doen.

Woensdag en donderdag bezoeken we dus het zuiden van Portugal, de Algarve. Lagos schijnt erg de moeite te zijn, dus we hebben daar al een overnachting geboekt zodat we dat woensdag kunnen bezoeken. Lagos ligt bijna aan de westkust van Portugal, dus donderdag kunnen we dan op het gemak terugkeren naar Huelva en afrijden waar we willen. Zo kunnen we donderdagavond de kosten van een overnachting uitsparen en gewoon thuis slapen.

Van vrijdagochtend tot zondagavond blijven we op Spaans grondgebied. We willen graag Jerez de la Frontera, Cádiz, Gibraltar, Ronda en de Pueblos Blancos bezoeken. Dat moet goed te doen zijn op die 3 dagen, want dat ligt allemaal in de 'driehoek' Sevilla-Cádiz-Malaga. We moeten alleen nog eens bekijken wanneer we alles zouden doen, want we hebben gehoord dat je best naar Gibraltar gaat als het goed weer is en dat zou dit weekend wel eens een probleem kunnen zijn, want er staat helaas regen op het programma! Eens we het programma kennen, kunnen we ook de rest van de overnachtingen boeken.

Ik heb er zin in en uiteraard mogen jullie een verslag verwachten!

Op bezoek bij Joy: weekendje Valencia - Castellon

Dit weekend was het eindelijk tijd om zelf iemand een bezoekje te brengen. Bestemming: Valencia en Castellón-de-la-Plana!

Het weekend begon vrijdagavond een beetje in mineur, maar dat was ook wel een beetje mijn eigen schuld J. Ik had een B&B geboekt in het centrum van Valencia, maar had eerst en vooral al te laat gezien dat ik een boete zou moeten betalen aangezien ik buiten de incheckuren zou aankomen. Dan vond ik de B&B ook wel niet meteen zeker?! Om te beginnen had ik het verkeerde huisnummer opgeschreven (81 i.p.v. 82) en toen bleek dat ik zo dom ben geweest om 3 keer langs de B&B te passeren zonder iets door te hebben. In my defence: het was geen echte typische B&B met groot uithangbord, maar het nam het derde verdiep van een groot herenhuis in en er hingen dan ook nog eens duizend en één plaatjes aan die gevel. Gelukkig viel het verblijf zelf heel goed mee!

Zaterdagochtend vertrok ik richting Valencia-Nord om Joy op te wachten. Naast het treinstation bevindt zich het Plaza de Toros:

 

Eerste bezoek dat zaterdag op het programma stond was Oceanogràfic. Dat is het grootste aquarium van Europa en een grote trekpleister van Valencia. Ze hebben er van alle soorten vissen en er zijn ook 2 tunnels waar je letterlijk onder de vissen wandelt. Op het einde van ons bezoek pikten we ook een dolfijnenshow mee. En ze hebben er ook de grappigste vis ooit!

 

Daarna deden we nog een kleine stadswandeling voor we de trein richting Castellón namen.

In Castellón verzamelden we in het kot van Sara, Tine en Alfredo voor wat zelfgemaakte tapas en cocktails.

 

Daarna maakten we een kleine alternatieve stadswandeling op weg naar de Enjoy.

 

Daarna was het FIESTA!

 

Op zondag hielden we het rustig, want dat hoort hier zo in Spanje! We gingen Castellón verkennen in daglicht en voor het vertrek naar de luchthaven aten we allemaal samen nog iets kleins.

 

Dit was het verslagje van mijn bezoek aan Joy en haar vriendjes in Castellón. Dank u aan iedereen daar voor het toffe weekend! Ik heb er zeker nieuwe vrienden bijgemaakt ;).

Joy, here I come!

Joepie! Dit weekend doe ik mijn eerste verdere uitstapje tijdens mijn Erasmusverblijf. Het voordeel van het feit dat Erasmus voor iedereen verplicht is: je kan reisjes maken naar vrienden en hebt er meteen een persoonlijke gids bij. Dat is voor mij het geval in Castellón. Voor wie Castellón niet kent en dus ook niet weet liggen:



Deze stad ligt in de comunidad valenciana en ik vlieg ook op Valencia. Vandaar dat ik de zaterdag meteen ook een dagje Valencia zal meepikken. Daarna gaat de reis verder naar Castellón zelf. Verwacht dus maandag zeker een uitgebreid reisverslag!

Ik kijk natuurlijk niet enkel uit naar het reisje zelf, maar ook naar het weerzien met Joy! Het is altijd leuk om een vertrouwd gezicht opnieuw terug te zien. Na dit weekend wordt het trouwens ook drukker. We hebben een leuk 1 november-weekend voor de boeg (meer daarover volgende week) en vanaf 5 november heb ik twee weken aan een stuk bezoek! Van heimwee kan dus geen sprake zijn ;).

Intussen is het Belgische weer opnieuw naar Huelva gekomen. Toen ze ons op de infodag vertelden dat het in Huelva "erg hard kan regenen" dachten we eerst dat ze een grapje maakten, maar dat is dus blijkbaar toch wel waar! Gelukkig zijn de temperaturen nog steeds goed :).

Om af te sluiten nog 2 voorbeelden van de Spaanse luiheid: een bankbediende rekent met een rekenmachine uit hoeveel ze van €1,13 moet teruggeven op €1,50 en een buschauffeur is te lui om via de achterste deuren naar buiten te lopen, dus stapt hij vooraan uit en duwt hij van buitenuit op het knopje aan de bestuurderszetel om de voorste deuren te sluiten.

De Lijn vs EMTUSA - Uggs vs kleedje

Normaal gezien nemen we altijd de bus die ongeveer een uur voor het begin van de les vertrekt. We komen dan altijd zo'n 20 minuten te vroeg aan op school, dus besloten we het er vanmorgen op te wagen om een bus later te nemen. Geen goed idee dus! De bus zat al overvol aan onze halte en de buschauffeur stopte aan iedere halte. Dan had hij ook nog het lef om in het midden van de reisweg recht te staan en de mensen achteraan in de bus erop te wijzen dat ze nog wat konden doorschuiven. Dat viel niet bij iedereen in goede aard en de gemiddelde Spanjaard deelt zijn geklaag dan niet enkel met de persoon naast hem, maar heel de bus mag meegenieten. Het spreekt dus voor zit dat we als sardienen in een blik zaten toen we aan de halte van de universiteit kwamen. Je moet dus echt wel naar Spanje komen om een voordeel te vinden aan De Lijn (al weet ik niet of je het echt een voordeel kunt noemen): de chauffeur rijdt gewoon door als er geen plaats meer is in de tram of bus. Het is toch een voordeel voor de passagiers die al op de bus zitten ;). Achja, hier komen de bussen wel altijd op tijd en hebben ze nog niet gestaakt, dus we kunnen niet echt klagen zeker?

Het weer was hier de afgelopen dagen helaas niet zo goed, maar gelukkig zijn er toch een paar betere dagen op komst. Hopelijk zijn de regenachtige dagen helemaal voorbij tegen 5 november, want dan komen m'n mamaatje en papaatje me samen met tante Marijke en nonkel Luc opzoeken en dat mamaatje zou heel graag nog eens zwemmen. Fingers crossed dus! Ook al is het hier nog steeds rond de 20°, de 'onubenses' (zo worden de inwoners van Huelva genoemd) vinden dit blijkbaar heel erg koud. De laarzen vliegen de deuren uit en Uggs aandoen in deze toch nog zomerse temperaturen is hier niet ongewoon. Ik voelde me een echte toerist in mijn kleedje vandaag (wat wil je, ik wil zoveel mogelijk van het goede weer profiteren), maar deze toerist wil graag een bruin kleurtje voor de feestdagen ;)! Gelukkig streelde een oudere meneer in de bus vandaag mijn ego door er van uit te gaan dat ik een Spaanse was. Helaas viel ik door de mand, want ik begreep niet wat hij zei...

How to: van Sevilla Aeropuerto tot in Huelva

¡Hola!

Vandaag een blogbericht met wat praktische informatie voor de mensen die me de komende weken komen bezoeken of voor de mensen die gewoon ooit eens naar Huelva willen reizen. De reis van de luchthaven van Sevilla naar Huelva is namelijk niet vanzelfsprekend als je geen woord Spaans spreekt. Vandaar deze 'handleiding'.

Bij aankomst in Sevilla neem je gewoon de dichtste uitgang naar buiten. Als je dan eventjes naar links loopt zie je de bushalte van de buslijn EA. Er rijdt maar 1 bus tussen de luchthaven en het centrum, dus je kan al zeker niet op de verkeerde terechtkomen ;). Een busticket kost €2,40. Je blijft op deze bus zitten tot het eindstation: Prado San Sebastian.

Van Prado San Sebastian moet je in Plaza de Armas zien te geraken. Heb je zin in een wandeling, dan kan je dit op een half uurtje te voet doen. Zorg dan wel best voor een goeie kaart van Sevilla ;). Heb je veel bagage bij, dan is een bus misschien makkelijker. Om de hoek kan je de C4 nemen. Ik probeer dat 'om de hoek' even zo nauwkeurig mogelijk uit te leggen: als je uit de bus stapt en naar de rotonde kijkt, dan moet je de eerstevolgende afslag van de rotonde nemen en daar zie je de busstop wel meteen. De busreis duurt denk ik een goed halfuur en kost je iets rond €1. Je stapt af aan halte 'Plaza de Armas' (maak je geen zorgen, in de bussen hangt een scherm zodat je kan zien welke halte de volgende is).

Eenmaal in het busstation Plaza de Armas aangekomen, ga je naar de loketten van 'Damas'. Daar zeg je in je beste Spaans "Huelva" (ja, gewoon Huelva volstaat). Het ticket kost je €8,07 en de bussen vertrekken meestal van spoor 12, maar dat kan je ook gewoon eens vragen aan de buschauffeur. In de meeste bussen staat het trouwens aangetekend waar ze naartoe rijden.

In het busstation van Huelva hoef je je dan geen zorgen te maken, want daar zal ik je staan opwachten! Laat me dus wel best weten wanneer je een bus neemt ;).

¡Hasta luego!

En wat hebben we geleerd?

Zaterdag ben ik een maand in Huelva! Wat gaat de tijd toch snel... Het is dus tijd voor een lijstje van ondervindingen naar een maand in Spanje wonen. Wat hebben we deze maand geleerd?

Ten eerste: de Spanjaarden leven op een volledig ander ritme dan de Belgen. Het leven komt hier 's morgens pas traag op gang, maar 's avonds blijft iedereen hier ook langer op. Het is hier niet raar om nog kinderen te zien voetballen op straat rond 22u, terwijl de kindjes in België na Tik-Tak al in hun bed vliegen. Ook de uren om te eten zijn hier helemaal anders (ja ja, bereid je maar al voor nonkel Luc ;)): middageten gebeurt hier pas vanaf 14u en 's avonds gaat iedereen rond 21u iets eten. Ik vond het nog vrij makkelijk om me daaraan aan te passen.

Ten tweede: Spanjaarden kunnen niet overweg met buitenlandse namen! Ik ben hier namelijk al bekend onder 3 namen: 1/ Valerie Dumortier, dat is mijn echte naam (duuh) en staat op mijn paspoort en zo zit ik ook in de databank van school (hoop ik); 2/ Valerie Georges, dat hebben ze van mijn naam gemaakt bij de busmaatschappij terwijl ik nochtans een blaadje moest invullen! Ik ben er vrij zeker van dat ik bij 'nombre' Valerie George J en bij 'apellidos' Dumortier heb geschreven zodat ze mijn paspoort zeker niet verkeerd zouden lezen; en 3/ Valerie Dumorsier, dat heeft onze lieve Isabel van het International Office van mijn naam gemaakt, ook al heb ik mijn Application Form getypt opgestuurd. Ahja, typisch Spaans zeker :).

Ten derde: het weer is hier zelfs midden oktober nog ge-wel-dig! Er staan nu helaas een paar mindere dagen voor de deur, maar erna zal het kwik toch weer tot een 23 graden klimmen. We zijn het er denk ik allemaal wel over eens dat ik er hier van moet profiteren, want in België is het blijkbaar 'gene vetten'.

Ten vierde: vergeet niet op tijd een nieuwe gasfles te bestellen, anders loop je het risico dat je in het weekend zonder warm water valt. Daar zijn we helaas dit weekend in geslaagd. Al kunnen we het misschien wel een beetje op de huisbazen steken, want die hadden ons wijsgemaakt dat we 2 volle gasflessen hadden gekregen.

Ten vijfde: alle Spaanse venten (jong en oud) gapen hier naar alle vrouwen die passeren. Of ze nu dik of dun, groot of klein zijn, dat maakt hen allemaal niet uit. En vooral: ze zijn er helemaal NIET subtiel in.

Ten zesde: Spanjaarden zijn niet snel met iets in orde en zijn vaak overal te laat. Oké, dat wist ik eigenlijk al, maar van de universiteit had ik toch wel iets anders verwacht. De eerste week mocht ik maar liefst 3 keer naar school gaan vooraleer ik een voorlopige studentenkaart had en dat terwijl ze op voorhand wisten hoeveel Erasmusstudenten er waren, dus hoeveel kopieën ze nodig hadden. Afgelopen week ontdekte ik ook dat ik niet in de databank met studenten zat en dat is noodzakelijk om je te kunnen inschrijven. Ze waren mijn Aplication Form 'kwijtgeraakt'. En ik nog mijn best doen om dat aangetekend te verzenden... Ik zou er maar best aan wennen zeker?

Ten laatste: de mensen zijn hier suuuper superlief! Om het aan te tonen met een voorbeeld: toen Febe en Stephanie vorige week op bezoek kwamen, besloot ik een beetje op het laatste moment dat we een halte vroeger uit de bus konden stappen. Ik kon nog net uitstappen, maar Febe en Stephanie stonden voor een gesloten deur. Dus begonnen alle mensen op de bus te roepen naar de buschauffeur om de deur terug open te doen. Echt fantastisch!

Kort samengevat: ik voel me hier al goed thuis. Gelukkig krijg ik de komende weken bijna elk weekend ofwel bezoek of ik ga zelf ergens op bezoek, dus heimwee kan daarmee wel wat beperkt worden ;). Als ik mijn vrienden, liefje en familie allemaal naar hier zou kunnen lokken, dan zou ik hier wel nog willen wonen :).